M1. Μαραθώνιος 2012 - Istanbul Eurasia Marathon 2012
Μαραθώνιος 11 Νοεμβρίου 2012
Η αρχή ενός ονειρεμένου ταξιδιού που συνεχίζεται απο το 2012 μεχρι σήμερα....
Η πρόσκληση ήταν ξαφνική και ήρθε από την Καλαμάτα.
Οι πολυαγαπημένοι Ζωή και Δημήτρης μου τηλεφώνησαν..
"έλα ρε , πάμε στον Μαραθώνιο της Πόλης καμιά τριανταριά φίλοι, αθλητές και συνοδοί του ΣΔΥΜ -σύλλογος δρομέων υγείας Μεσσηνίας- , έρχεσαι ? "
Η απάντηση ήταν άμεση. δεν χρειαζόταν σκέψη για να ξαναβρεθώ στην Πόλη. Κανείς δεν πρέπει να το σκέφτεται. Η χαρά μου ήταν μεγάλη που θα πήγαινα στην Πόλη των πόλεων μετά από έξι μήνες.
(είχα πάει και το Πάσχα).
Οι περισσότεροι δήλωσαν συμμετοχή στα 15 χιλιόμετρα. Δύο έτρεξαν τον Μαραθώνιο και εγώ με την Ζωή δηλώσαμε στον αγώνα των 8 χιλιομέτρων. (Εκείνη την χρονιά δεν υπήρχε αγώνας 10 χιλιομέτρων.)
Η εγγραφή είναι μια εύκολη διαδικασία μέσα απο το επίσημο site του Μαραθωνίου. (https://www.maraton.istanbul/home-page)
Συναντηθήυκαμε πρωι πρωι της 9ης Νοεμβρίου 2012 στο Ελ. Βενιζέλος.
Μετά απο μια ευχάριστη και σύντομη πτήση προσγειωθήκαμε στις 9 και κάτι στο αεροδρόμιο Ατατούρκ.
Ενας "πολίτικος" ...καιρός μας περίμενε. Συννεφιά, λιγη ψύχρα και κατα διαστήματα βροχούλα.
Στο ξενοδοχείο μας φτάσαμε στις 11 αφου η κίνηση στην Πόλη ειναι ιδια όλες τις ώρες.... Δηλαδή πλήρης ακινησία...
Ευτυχώς μας περίμενε ενα πολύ ζεστό καλωσόρισμα με κεράσματα, τσαι, καφε και χυμούς.
Η θέση του ξενοδοχείου (κοντα στην Αγια Σοφιά) και η αγάπη και ζεστασιά του προσωπικού, μας οδήγησαν στην απόφαση να μένουμε στο ίδο ξενοδοχείο και τα επόμενα χρόνια. Πραγματικά υπέροχοι άνθρωποι.
Μετά την εγκατάσαση μας στα δωμάτια, αυτο που έπρεπε πρώτα απο όλα να κάνουμε ήταν να
επισκεφτούμε την έκθεση των διοργανωτών για να παραλάβουμε το υλικό εγγραφής και συμμετοχής στον αγώνα.
Το εκθεσιακό κέντρο ήταν στην περιοχή του Χίλτον. Δεν μας συγκίνησε ιδιαίτερα αλλα ηταν εύκολα προσβάσιμο απο την πλατεία Ταξίμ.
Η φωτογραφίες είναι στην είσοδο του κέντρου εγγραφών και της έκθεσης.
Εδω να επισημάνω οτι το σακκίδιο και το υλικό που το συνόδευε (Τ Shirt αγώνα, διαφημιστικό T shirt , σοκολάτες, χυμοί κλπ) δεν έχει καμμία σχέση με το φτωχό πακέτο του Μαραθωνίου της Αθήνας. Αν δε, συνυπολογίσουμε το πολύ πιο χαμηλό αντίτιμο συμμετοχής, τότε διαφορά είναι καταλυτική....
Το υπόλοιπο της Παρασκευής και το Σάββατο ηταν για τους περισσότερους ευκαιρία για επίσκεψη στα πιο σημαντικά σημεία αναφοράς της Πόλης.
Αγια Σοφιά, Πατριαρχείο, Τοπ καπί, Κλειστή αγορά και Αιγυπτιακή αγορά η γνωστή και ως αγορά Μπαχαρικών.
Ομως εμπειρίες και διηγήσεις απο επισκέψεις και γενικότερα την περιήγηση μου στην Πόλη, περιγράφω στα αντίστοιχα πεδία του ιστολογίου μου.
θα κάνω ομως μια εξαίρεση και θα αναφερθώ στο καφέ του Τοπ καπί.
Μια απίστευτη θέα στον Βόσπορο και ενα άγγισμα καρδιάς που όλοι αισθάνονται αλλά λίγοι αναφέρουν.....
Σε μία μου επίσκεψη ο καιρός ηταν αρκετά ψυχρός και ψιλόβρεχε. καιρός για κάπου μέσα και ζεστά, θα πείτε... Και όμως δεν εύρισκες τραπέζι να κάτσεις έξω.
Ηταν ενα ρομαντικό φυσικό σκηνικό που είχε φαίνεται πολλούς θαυμαστές...
Και ηταν τόσο ήσυχα, που άκουγες τα καραβάκια και την βροχή.
Ισως και τα φτερουγίσματα της καρδιάς...
Σάββατο βράδυ ηταν όλοι κουρασμένοι.... η επιλογή μας να κάνουμε πάστα παρτυ στο εστιατόριο στην ταρατσα του ξενοδοχείου αποδείχτηκε εξαιρετική.
Κουβέντα, εντυπώσεις και σχέδια για τον αυριανό αγώνα μαζί με νόστιμο φαγητό με θέα νυχτερινή στον Βόσπορο !!!!
Η εγγραφή είναι μια εύκολη διαδικασία μέσα απο το επίσημο site του Μαραθωνίου. (https://www.maraton.istanbul/home-page)
Συναντηθήυκαμε πρωι πρωι της 9ης Νοεμβρίου 2012 στο Ελ. Βενιζέλος.
Μετά απο μια ευχάριστη και σύντομη πτήση προσγειωθήκαμε στις 9 και κάτι στο αεροδρόμιο Ατατούρκ.
Ενας "πολίτικος" ...καιρός μας περίμενε. Συννεφιά, λιγη ψύχρα και κατα διαστήματα βροχούλα.
Στο ξενοδοχείο μας φτάσαμε στις 11 αφου η κίνηση στην Πόλη ειναι ιδια όλες τις ώρες.... Δηλαδή πλήρης ακινησία...
Ευτυχώς μας περίμενε ενα πολύ ζεστό καλωσόρισμα με κεράσματα, τσαι, καφε και χυμούς.
Η θέση του ξενοδοχείου (κοντα στην Αγια Σοφιά) και η αγάπη και ζεστασιά του προσωπικού, μας οδήγησαν στην απόφαση να μένουμε στο ίδο ξενοδοχείο και τα επόμενα χρόνια. Πραγματικά υπέροχοι άνθρωποι.
Μετά την εγκατάσαση μας στα δωμάτια, αυτο που έπρεπε πρώτα απο όλα να κάνουμε ήταν να
επισκεφτούμε την έκθεση των διοργανωτών για να παραλάβουμε το υλικό εγγραφής και συμμετοχής στον αγώνα.
Το εκθεσιακό κέντρο ήταν στην περιοχή του Χίλτον. Δεν μας συγκίνησε ιδιαίτερα αλλα ηταν εύκολα προσβάσιμο απο την πλατεία Ταξίμ.
Η φωτογραφίες είναι στην είσοδο του κέντρου εγγραφών και της έκθεσης.
Το υπόλοιπο της Παρασκευής και το Σάββατο ηταν για τους περισσότερους ευκαιρία για επίσκεψη στα πιο σημαντικά σημεία αναφοράς της Πόλης.
Αγια Σοφιά, Πατριαρχείο, Τοπ καπί, Κλειστή αγορά και Αιγυπτιακή αγορά η γνωστή και ως αγορά Μπαχαρικών.
Ομως εμπειρίες και διηγήσεις απο επισκέψεις και γενικότερα την περιήγηση μου στην Πόλη, περιγράφω στα αντίστοιχα πεδία του ιστολογίου μου.
θα κάνω ομως μια εξαίρεση και θα αναφερθώ στο καφέ του Τοπ καπί.
Μια απίστευτη θέα στον Βόσπορο και ενα άγγισμα καρδιάς που όλοι αισθάνονται αλλά λίγοι αναφέρουν.....
Σε μία μου επίσκεψη ο καιρός ηταν αρκετά ψυχρός και ψιλόβρεχε. καιρός για κάπου μέσα και ζεστά, θα πείτε... Και όμως δεν εύρισκες τραπέζι να κάτσεις έξω.
Ηταν ενα ρομαντικό φυσικό σκηνικό που είχε φαίνεται πολλούς θαυμαστές...
Και ηταν τόσο ήσυχα, που άκουγες τα καραβάκια και την βροχή.
Ισως και τα φτερουγίσματα της καρδιάς...
Σάββατο βράδυ ηταν όλοι κουρασμένοι.... η επιλογή μας να κάνουμε πάστα παρτυ στο εστιατόριο στην ταρατσα του ξενοδοχείου αποδείχτηκε εξαιρετική.
Κουβέντα, εντυπώσεις και σχέδια για τον αυριανό αγώνα μαζί με νόστιμο φαγητό με θέα νυχτερινή στον Βόσπορο !!!!
Λίγα λόγια για τούς αγώνες
Ολοι οι αγώνες ξεκινούν απο την Ασιατική πλευρά.
Ο Μαραθώνιος και τα 15 χλμ έχουν ταυτόχρονη εκκίνηση και ακολουθούν τα 8 χλμ με διαφορά ενός τετάρτου.
Ο Μαραθώνιος και τα 15 χλμ τεματίζουν στον Ιππόδρομο, στην πλατεία Σουλταναχμετ, λίγο μετά την Αγιά Σοφιά.
Τα 8 χλμ εχουν τερματισμό περιπου 500 μέτρα μετα το Ντολμάμπαχτσε.
Η διαδρομη ειναι πολύ καλή και με ιστορική αξία για όσους αυτό είναι κάτι που τους ενδιαφέρει. Μετά τα 4 πρώτα χιλιόμετρα ειναι επίπεδη και δυσκολεύει μόνο στην ανηφόρα που οδηγεί στην Αγιά Σοφιά και τον τερματισμό.
Η συμμετοχή είναι μαζική κυρίως στα 8 χλμ οπου ξεπερνά τις 50 χιλιάδες
Την ημέρα του αγώνα δεν κυκλοφορεί τίποτε.... Οι διοργανωτές δίνουν ιδαίτερη σημασία στον αγώνα και τον εκμεταλεύονται πολλαπλώς.
Η ημέρα του αγώνα
Το ραντεβού μας ήταν για τις 6:00 το πρωι στο εστιατόριο του ξενοδοχείου.
(τα ξενοδοχεία ανοίγουν απο τις 5:30 το πρωι του αγώνα για να εξυπηρετήσουν τους πελάτες-δρομείς.)
Μετά το πρωινό, συνάντηση στην είσοδο του ξενοδοχείου και αναχώρηση στις
7 παρα δέκα για την Αγια Σοφιά. (δεκα λεπτά περπάτημα).
Απο εκεί έφευγαν τα λεωφορεία που θα μας μετέφεραν στο σημείο εκκίνησης.
Λεωφορεία αναχωρούν επίσης απο την πλατεία Ταξίμ ωστε να εξυπηρετηθεί
η μεγαλύτερη μάζα των δρομέων.
Η μεταφορά με ιδιωτικό μέσο στο σημείο εκκίνησης είναι αδύνατη.
Οταν φτάσαμε στην πλατεία Σουλταναχμετ υπήρχαν ήδη χιλιάδες κόσμου ... στην συντριπτική πλειοψηφία Τούρκοι αν και η παρουσία ξένων ηταν έντονη.
Η ατμόσφαιρα ήταν πολύ καλή και γιορτινή. Ατομα όλων των ηλικιών συμμετείχαν στην δημιουργία ενός ευχάριστου και φιλόξενου περιβάλλοντος, κάτι ιδιαίτερα σημαντικό για όποιον συμμετείχε για πρώτη φορά.
Τα λεωφορεία σχημάτιζαν μια ουρά περίπου 2 χιλιομέτρων. γέμιζε το ένα και
αμέσως ερχόταν το άλλο. Η επιβίβαση ήταν συνεχής και έτσι δεν υπήρχε κανένα
πρόβλημα για το αν θα προλαβαίναμε να πάμε έγκαιρα στην εκκίνηση.
Μετα τις αναμνηστικές φωτογραφίες μπροστά στην επιβλητική Αγιά Σοφιά, ανεβήκαμε σε ένα λεωφορείο. Περιττό να αναφέρω οτι ηταν -όπως όλα άλλωστε- ασφυκτικά γεμάτο.
Μετά από περίπου 20 λεπτά φτάσαμε στον χώρο εκκίνησης. Ο Μαραθώνιος και τα 15 χιλιόμετρα ξεκινούν 300 μέτρα και τα 8 χιλιόμετρα 1000 μετρα απο την γέφυρα, στην Ασιατική πλευρά.
Κοντά στο σημείο εκκίνησης υπάρχουν άλλα λεωφορεία, με πινακίδες που αναγράφουν τους αριθμούς συμμετοχής από-έως , στα οποία πρέπει μέχρι τις 8 και 15 να παραδωθούν τα σακκίδια των δρομέων.
Εδω υπάρχει ένα θεματάκι. Η θερμοκρασία είναι αρκετά χαμηλή το πρωι και κυμαίνεται μεταξύ 6 και 10 βαθμών Κελσίου. Αυτο σημαίνει οτι απο τις 8 με 8:15 μέχρι τις 9 που ξεκινούν οι αγώνες είναι δύσκολο να περιφέρεσαι με σορτσακι και αθλητική φανέλα... χωρίς να κρυώνεις.
Συνολικά η αναμονή στον χωρο εκκίνησης ειναι 1 ωρα και 30 λεπτά. Μπορεί να φαίνεται μεγάλο το διάστημα αλλά είναι τεράστιο το πλήθος και δεν λείπουν τα φολκλόρ... που βοηθούν στο να ξεχνάς και το κρύο και την ώρα...
Πράγματι, τα ανατολίτικα τραγούδια που ακούγονται μαζί με κάποια άλλα που εμένα μου έμοιαζαν για εμβατήρια, οι ομάδες-γκρουπς που περιφέρονται με στολές και συνθήματα ανάλογα με τον σκοπό και την ιδέα που εκπροσωπούν, οι κουλουράδες που πουλάνε (?) , σε κάνουν να χαζεύεις και να ξεχνάς ακόμη και την προθέρμανση.
Αγκαλιές, φιλιά και ευχές για καλό αγώνα καθώς πλησίαζε η ώρα και έπρεπε ο καθένας να πάει στο σημείο εκκίνησης του αγώνα του.
Εγω και η Ζωη στα 8 χιλόμετρα. Οι υπόλοιποι στα 15 και στον Μαραθώνιο.
Το πρώτο χλιόμετρο της διαδρομής πηγαίνεις σχεδόν περπατώντας λόγω του πλήθους...
Επόμενη καθυστέρηση οταν περνάς την γέφυρα.. Στάση για φωτογραφίες απο τους περισσότερους σημαίνει και ανάσχεση για όσους ακολουθούν.
Αρα απολαύστε το μαγικό τοπίο και την αύρα του Βοσπόρου.... Ο χρόνος δεν εχει καμμια αξία.
Μετά την γέφυρα είμαστε ήδη στο τρίτο χιλιόμετρο με αρκετή ανηφορική κλίση.
Βλέπω μπροστά μου, στην αριστερή άκρη του δρόμου κιβώτια με νερά. Σταματάμε, παίρνουμε πο ένα μπουκαλάκι και συνεχίζουμε αμέριμνοι..., οπότε ακούμε κάποιον να ωρύεται.... "παρά. παρά, παρά..." , δηλαδή λεφτααααααα ....Ο τύπος πουλούσε νερά και εγώ νόμιζα οτι ήταν προσφορά της διοργάνωσης .... Ευτυχώς δεν μας συνέλαβαν για κλοπή...
Τα τελευταία 500 μέτρα της ανηφόρας είχαμε εξουθενωθεί.. Οι περισσότεροι το γυρίσαμε στο περπάτημα... Ευτυχώς μετά ακολουθούσε ενα χιλιόμετρο μεγάλης κατηφόρας, είχαμε φτάσει στην περιοχή Barbaros μια πολύ όμορφη περιοχή του κοσμοπολίτικου δήμου Besiktas.
Στο τέλος στρίψαμε δεξιά στην καταπράσινη λεωφόρο Besiktas πολύ κοντα και παράλληλα με την παραλία του Βοσπόρου.
Στο σημείο αυτο υπήρχε πολύς κόσμος στα πεζοδρόμια που χειροκροτούσε και ενθάρρυνε τους δρομείς.
Στα αριστερά μας μια απο τις εισόδους του εντυπωσιακού παλατιού Dolmabache, και μετα απο περίπου 500 μέτρα, στο τέλοs του παλατιού και ακριβως απέναντι το στάδιο μιας απο τις τρείς μεγαλύτερες ομάδες της Πόλης κι της Τουρκίας. Το στάδιο-γήπεδο Besiktas.
Οταν φτάσαμε στην πλατεία Σουλταναχμετ υπήρχαν ήδη χιλιάδες κόσμου ... στην συντριπτική πλειοψηφία Τούρκοι αν και η παρουσία ξένων ηταν έντονη.
Η ατμόσφαιρα ήταν πολύ καλή και γιορτινή. Ατομα όλων των ηλικιών συμμετείχαν στην δημιουργία ενός ευχάριστου και φιλόξενου περιβάλλοντος, κάτι ιδιαίτερα σημαντικό για όποιον συμμετείχε για πρώτη φορά.
Τα λεωφορεία σχημάτιζαν μια ουρά περίπου 2 χιλιομέτρων. γέμιζε το ένα και
αμέσως ερχόταν το άλλο. Η επιβίβαση ήταν συνεχής και έτσι δεν υπήρχε κανένα
πρόβλημα για το αν θα προλαβαίναμε να πάμε έγκαιρα στην εκκίνηση.
Μετά από περίπου 20 λεπτά φτάσαμε στον χώρο εκκίνησης. Ο Μαραθώνιος και τα 15 χιλιόμετρα ξεκινούν 300 μέτρα και τα 8 χιλιόμετρα 1000 μετρα απο την γέφυρα, στην Ασιατική πλευρά.
Κοντά στο σημείο εκκίνησης υπάρχουν άλλα λεωφορεία, με πινακίδες που αναγράφουν τους αριθμούς συμμετοχής από-έως , στα οποία πρέπει μέχρι τις 8 και 15 να παραδωθούν τα σακκίδια των δρομέων.
Εδω υπάρχει ένα θεματάκι. Η θερμοκρασία είναι αρκετά χαμηλή το πρωι και κυμαίνεται μεταξύ 6 και 10 βαθμών Κελσίου. Αυτο σημαίνει οτι απο τις 8 με 8:15 μέχρι τις 9 που ξεκινούν οι αγώνες είναι δύσκολο να περιφέρεσαι με σορτσακι και αθλητική φανέλα... χωρίς να κρυώνεις.
Συνολικά η αναμονή στον χωρο εκκίνησης ειναι 1 ωρα και 30 λεπτά. Μπορεί να φαίνεται μεγάλο το διάστημα αλλά είναι τεράστιο το πλήθος και δεν λείπουν τα φολκλόρ... που βοηθούν στο να ξεχνάς και το κρύο και την ώρα...
Πράγματι, τα ανατολίτικα τραγούδια που ακούγονται μαζί με κάποια άλλα που εμένα μου έμοιαζαν για εμβατήρια, οι ομάδες-γκρουπς που περιφέρονται με στολές και συνθήματα ανάλογα με τον σκοπό και την ιδέα που εκπροσωπούν, οι κουλουράδες που πουλάνε (?) , σε κάνουν να χαζεύεις και να ξεχνάς ακόμη και την προθέρμανση.
Αγκαλιές, φιλιά και ευχές για καλό αγώνα καθώς πλησίαζε η ώρα και έπρεπε ο καθένας να πάει στο σημείο εκκίνησης του αγώνα του.
Εγω και η Ζωη στα 8 χιλόμετρα. Οι υπόλοιποι στα 15 και στον Μαραθώνιο.
Το πρώτο χλιόμετρο της διαδρομής πηγαίνεις σχεδόν περπατώντας λόγω του πλήθους...
Επόμενη καθυστέρηση οταν περνάς την γέφυρα.. Στάση για φωτογραφίες απο τους περισσότερους σημαίνει και ανάσχεση για όσους ακολουθούν.
Αρα απολαύστε το μαγικό τοπίο και την αύρα του Βοσπόρου.... Ο χρόνος δεν εχει καμμια αξία.
Μετά την γέφυρα είμαστε ήδη στο τρίτο χιλιόμετρο με αρκετή ανηφορική κλίση.
Βλέπω μπροστά μου, στην αριστερή άκρη του δρόμου κιβώτια με νερά. Σταματάμε, παίρνουμε πο ένα μπουκαλάκι και συνεχίζουμε αμέριμνοι..., οπότε ακούμε κάποιον να ωρύεται.... "παρά. παρά, παρά..." , δηλαδή λεφτααααααα ....Ο τύπος πουλούσε νερά και εγώ νόμιζα οτι ήταν προσφορά της διοργάνωσης .... Ευτυχώς δεν μας συνέλαβαν για κλοπή...
Τα τελευταία 500 μέτρα της ανηφόρας είχαμε εξουθενωθεί.. Οι περισσότεροι το γυρίσαμε στο περπάτημα... Ευτυχώς μετά ακολουθούσε ενα χιλιόμετρο μεγάλης κατηφόρας, είχαμε φτάσει στην περιοχή Barbaros μια πολύ όμορφη περιοχή του κοσμοπολίτικου δήμου Besiktas.
Στο τέλος στρίψαμε δεξιά στην καταπράσινη λεωφόρο Besiktas πολύ κοντα και παράλληλα με την παραλία του Βοσπόρου.
Στο σημείο αυτο υπήρχε πολύς κόσμος στα πεζοδρόμια που χειροκροτούσε και ενθάρρυνε τους δρομείς.
Στα αριστερά μας μια απο τις εισόδους του εντυπωσιακού παλατιού Dolmabache, και μετα απο περίπου 500 μέτρα, στο τέλοs του παλατιού και ακριβως απέναντι το στάδιο μιας απο τις τρείς μεγαλύτερες ομάδες της Πόλης κι της Τουρκίας. Το στάδιο-γήπεδο Besiktas.
