H ΜΟΝΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ (η μονη της του ΣΩΤΗΡΟΣ χωρα)

Η Μονή της Χώρας από το 1948 λειτουργεί ως μουσείο αλλά  γίνεται και πάλι τζαμί όπως είχε γίνει και το 1453 μετά την βεβήλωση και τις φθορές που υπέστη.

Πάλι καλά. Θα μπορούσε και να γκρεμιστεί. Θα μπορούσε να γίνει χαμάμ. Ελεύθερος είναι ο καθένας να κάνει στην χώρα του ότι γουστάρει εκφράζοντας πάντα το πολιτιστικό του επίπεδο.

Tουλάχιστον σαν τζαμί θα σωθούν, ακόμη και αν τσιμενταριστούν, τα ανεκτίμητης αξίας ψηφιδωτά. Αυτά τα αριστουργήματα  τέχνης που απεικόνιζαν για αιώνες ένα θρησκευτικό και πανανθρώπινο 
πολιτισμικό μήνυμα.

Το να λειτουργήσει σαν μουσείο δεν ήταν εύκολη υπόθεση.  Χρειάστηκε η επιστημονική και τεχνική υποστήριξη λαμπρών και  πολιτισμένων μυαλών που με την συνδρομή ειδικων από τις ΗΠΑ εκτέλεσαν τεράστιο έργο αποκατάστασης και κατάφεραν να αναδείξουν ότι είχε απομείνει και είχε καλυφθεί με ασβέστη  και διάφορα άλλα υλικά που αποτελούσαν και αποτελούν δείγμα πολιτισμού πολλών.

 Σε πείσμα αυτών υπάρχουν εκατομμύρια υπέροχων ανθρώπων, ελεύθερα σκεπτόμενων, με πίστη στην ειρήνη και στην αγάπη των λαών και αυτοί θα είναι  στο τέλος οι νικητές. 

Αυτοί θα ξανακάνουν το μνημείο αυτό μουσείο.

Ομως, το γεγονός ότι η Μονή της Χώρας λειτούργησε ως μουσείο για 70 χρόνια είναι τεράστιας σημασίας και αξίας γιατί δόθηκε η ευκαιρία να αναδειχθεί και να σωθεί ψηφιακά ο θησαυρός αυτός. 

Κανένας απολίτιστος δεν θα βρει "ψηφιακό" άσβεστη για να καλύψει με το σκοτάδι του το φως

Η Μονή της χώρας θα βρίσκεται παντού ζωντανή, για να δείχνει σε  όλες οι γενιές την διαφορά του           "ψηφιδωτού" από τον "ασβέστη"

Εγώ σαν ένας από τους τυχερούς που επισκέφτηκαν το  "μουσείο" θα  περιγράψω με εικόνες αυτά που θα έλεγα με λέξεις. Βρίσκω , άλλωστε, πολύ πιο σκληρές τις εικόνες από τις λέξεις που θα έγραφα...

 (οι εικόνες ερασιτεχνικές με την απλή φωτογραφική μηχανή μου)

                                        

O ναός χτίστηκε το διάστημα 1077-81 από την πεθερά τού Αλεξίου Α΄ Κομνηνού Μαρία Δούκαινα, στη θέση παλαιότερων κτισμάτων που χρονολογούνται τον 6ο και 9ο αιώνα.

Υπέστη σοβαρή φθορά, πιθανώς εξαιτίας σεισμού, και επισκευάστηκε το 1120 από τον Ισαάκιος Κομνηνός. Ο Θεόδωρος Μετοχίτης συνέβαλε στην ανακαίνισή της (1316-21) και ήταν υπεύθυνος για την προσθήκη του εξωνάρθηκα, του νότιου παρεκκλησίου, καθώς και για το διάκοσμο του ναού που περιλάμβανε αξιόλογα ψηφιδωτά και τοιχογραφίες. Επιπλέον, κληροδότησε στη μονή σημαντική περιουσία, χτίζοντας παράλληλα νοσοκομείο και δωρίζοντας σε αυτή την αξιόλογη συλλογή βιβλίων του, με αποτέλεσμα να προσελκύσει αργότερα σημαντικούς λογίους. Η μονή μετατράπηκε σε οθωμανικό τέμενος με εντολή του μεγάλου βεζίρη του σουλτάνου Βαγιαζήτ Β΄ (1481-1512) και έγινε γνωστό ως Καριγιέ Τζαμί.

Στην Κωνσταντινούπολη των Βυζαντινών βασιλέων εκτελούντο δύο επίσημες λιτανείες. Η μία λιτανεία γινόταν γύρω στις 28 Ιουλίου με την έξοδο του σταυρού από τα ανάκτορα και περιφερόταν σε όλες τις εκκλησίες, αγυιές και οικίες μέχρι την επιστροφή του στο παλάτι την 14η Αυγούστου. Η λιτανεία αυτή είχε σκοπό να φυλάξει ο Θεός τους πιστούς από τα ολέθρια νοσήματα. Η δεύτερη λιτανεία γινόταν με την περιφορά τής εικόνας της Παναγίας της Οδηγήτριας, έργο του Ευαγγελιστή Λουκά, και την οποία στον καιρό της πολιορκίας την περιέφεραν στα τείχη για να εμψυχώνουν τους πολιορκημένους.

Η εικόνα έμενε στο παλάτι καθόλη την διάρκεια της μεγάλης νηστείας του Πάσχα. Την Δευτέρα της Διακαινησίμου «μετὰ τῶν ἐν τέλει» (επισήμων), προέπεμπε αυτήν ο βασιλεύς, «μέχρι καὶ τῶν Ὑψηλών ἐκτός».

Μετά την λιτανεία, η εικόνα κατετίθετο στην σεβάσμια μονή της Χώρας εις κοινή απάντων προσκύνηση. Οι Οθωμανοί, κατά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης, εισέβαλαν και στη Μονή της Χώρας, άρπαξαν την εικόνα της Οδηγήτρας και την κατατεμάχισαν.

Απο την επισημη ιστοσελιδα δημοσιευω την παρακατω φωτογραφια η οποια σας οδηγει σε περισσοτερε πληροφοριες για αυτο το μνημειο η οπως γραφουν It is one of the symbolic monuments of Istanbul with its artistic and historical features. 

H Μονη της Χωρας σημερα Kariye Mosque